Gastcolumn: Dubai

Bron: Notariaat Magazine nummer 10, oktober 2007

Nog niet zo lang geleden was Dubai vooral bekend als tussenstop op een vlucht naar een bestemming in het Verre Oosten. Het emiraat, met een oppervlakte van 3885 km2 onderdeel van de Verenigde Arabische Emiraten, bestond uit een paar vissersdorpen en vooral veel woestijn. In 1966 werden er olievelden ontdekt die het land een grote welvaart hebben gebracht. Opeenvolgende sjeiks (de huidige heet Mohammed Bin Rashid al Maktoum) realiseerden zich dat die reserves echter niet oneindig zijn en dat hun land een nieuwe bron van inkomsten nodig heeft die de olie allengs vervangt. Die bronnen zijn gevonden: de handel en het toerisme. Vandaar dat het tegenwoordig al niet meer zo gek klinkt als iemand zegt met vakantie naar Dubai te zijn geweest. Een zakenreis richting het emiraat is al langer gemeengoed.

Under construction
Zowel toerisme als zakendoen vereist een aantrekkelijke omgeving. Aangename hotels en lekkere stranden. Boeiende recreatie en luxe winkels. Interessante bezienswaardigheden.
Daar wordt in hoog tempo aan gewerkt. Inmiddels heeft Dubai het hotel met de meeste sterren ter wereld, niet minder dan zeven. De grootste shopping mall buiten Noord-Amerika is al een feit, aan de grootste ter wereld wordt hard gewerkt. Het hoogste gebouw op aarde komt er aan, evenals het grootste indoor-skipark - nogal apart met een gemiddelde dagtemperatuur van 25 graden, tussen april en november aanzienlijk hoger. Er wordt gewerkt aan een Formule 1-themapark en men is druk doende met de bouw van 'Dubailand': jawel, het Arabische equivalent van...
De gelijknamige hoofdstad van Dubai is dus een wereldstad under construction. Langs de Sheikh Zayed Road schieten de imposante gebouwen uit de grond. De ene na de andere wolkenkrabber verrijst aan de horizon. Door heel Dubai wordt een metronetwerk aangelegd en het wegennet verandert per dag. En overal wordt reclame gemaakt voor het volgende project van de ontwikkelaars. Op veel bouwplaatsen wordt 24 uur per dag gewerkt.
De bevolking van Dubai bestaat uit vele culturen. Er zijn uiteraard de Arabieren zelf en Europese en Amerikaanse expats. Verder zijn er veel Aziatische 'gastarbeiders', zoals Pakistani en Indiërs. Die zijn het voornamelijk die het moordende tempo waarmaken. In iedere diensverlenende sector staan meerdere hulpjes klaar om het elke bezoeker gemakkelijk te maken. In de bouw werken grote ploegen die zich niet minder dan 12 uur achter elkaar in de bloedhitte afbeulen.

Snel vertrokken
Voor de vermogende mens is het ook mogelijk al dit fraais en de manier waarop het tot stand komt vanuit een eigen onderkomen te bezichtigen. Natuurlijk vanuit een van de tientallen appartementencomplexen die gebouwd worden. Maar wat dacht u van een prachtige villa op een van de prestigieuze palmeilanden? Of wellicht dat een stukje grond op De Wereld (eilandjes die samen de landen en continenten vormen) u beter past? Het is allemaal in de maak en te koop.
Al die woningen, appartementen en kantoren moeten dus gevuld worden. In Dubai weet men wel hoe men daarvoor de aandacht trekt. Door een zeer gunstig fiscaal klimaat interesseert men buitenlanders voor vestiging. Men betaalt in Dubai op dit moment geen inkomsten- of omzetbelasting. Tot voor kort konden buitenlanders er geen eigendom verwerven, maar door een wetswijziging is dat nu wel mogelijk. Toch blijken maar weinig Nederlanders onroerend goed te kopen. In Intermediair van 13 juni 2007 wordt als reden gegeven 'angst dat het de komende jaren goed misgaat in Dubai. Nederlanders, Duitsers, Britten zeggen off the record (voor staatsonwelgevallige uitspraken moet je uitkijken in Dubai) er ernstig rekening mee te houden dat de economie van de boomtown de komende jaren op zijn minst een forse klap krijgt. En dat kan leiden tot een kettingreactie. Want juist omdat meer dan 85 procent van Dubais bevolking geen Emiraats paspoort heeft, zijn ze snel vertrokken als het economisch misgaat.'

Fascinerend
Dubai kent geen Latijns notariaat. Het kent zelfs helemaal geen notariaat. Het fenomeen van de notary-public is er wel bekend, maar diens taak lijkt niet op de taak van een Nederlandse notaris. Dubai kent een register waarin de eigendom van onroerende zaken geregistreerd wordt, in grote lijnen vergelijkbaar met het Kadaster. Nadat een project is opgeleverd, verstrekt de projectontwikkelaar de eigendomspapieren aan de koper. De koper kan die papieren laten inschrijven in het daartoe bestemde register. Het is gebruikelijk die inschrijving over te laten aan een advocaat. Nadat de eigendomspapieren verstrekt zijn, wordt via een escrow account de betaling verzorgd, waarop de koper vooraf het aankoopbedrag gestort heeft.
Dubai is een fascinerend land, dat voor elk wat wils te bieden heeft. De grootste attractie is evenwel de manier waarop het emiraat zichzelf fascinerend maakt.

Met dank aan Arfa Rahman, kandidaat-notaris te Rijswijk.

Claudia Siewers,
kandidaat-notaris te Hilversum