|
Op tijd naar de notaris
Wie als koper op tijd naar de notaris gaat, krijgt een goed afgewogen advies over waar hij op moet letten. Bijvoorbeeld advies over bezwarende bepalingen (erfdienstbaarheden en dergelijke) die aan het huis kunnen kleven, de mogelijke financieringsvormen, de gevolgen van de koop van een verhuurd huis, enzovoorts.
 | De verkoper doet er eveneens goed aan tijdig de notaris te raadplegen. Hij krijgt advies over de verplichtingen die hij tegenover de koper heeft.
Koper en verkoper kunnen zowel voor advies als voor het sluiten van de koopovereenkomst bij de notaris terecht. Voor inschrijving van de koopovereenkomst in het Kadaster is de tussenkomst van de notaris vereist. De notaris moet altijd de formele overdracht van een huis regelen. Hij doet dat via een akte van levering (de zgn. leveringsakte). De leveringsakte en (als de koper een deel van de betaling via hypothecaire financiering regelt) de hypotheekakte worden bij de notaris ondertekend, oftewel 'gepasseerd'. In het verlengde van het gebruik dat de kosten van de levering voor rekening komen van de koper (kosten koper) heeft de koper het recht de notaris te kiezen voor het opmaken en passeren van de akte(n).
Partijen kunnen gezamenlijk afspreken dat in afwijking van de hoofdregel de verkoper deze notariële kosten voor zijn rekening neemt. Meestal betaalt de verkoper dan ook de verschuldigde overdrachtsbelasting (‘kosten verkoper’ of ‘vrij op naam’). Ook dan is de keuze van de notaris in principe aan de koper.
Er zijn enkele uitzonderingen waarin het logisch is dat de verkopende partij de notaris aanwijst:
Bijvoorbeeld bij nieuwbouwcomplexen en uitpondingsprojecten (een woningbouwcorporatie, bijvoorbeeld, draagt woningen over aan belangstellende huurders).
Meestal gaat het dan om tientallen woningen, voor welke allemaal dezelfde benodigde juridische regelingen (erfdienstbaarheden, enz.) getroffen moeten worden. In plaats van het opstellen van tientallen afzonderlijke koopovereenkomsten, met daarin dezelfde benodigde juridische regelingen (erfdienstbaarheden, enz.), maakt één aangewezen notaris één standaardakte voor deze verkopende partij. Het is dan handig dat deze notaris ook de akten van levering aan de nieuwe eigenaren passeert.
Een koper hoeft hiermee niet akkoord te gaan en zelf een notaris aanwijzen. Maar de verkoper zou in zijn ontbindende voorwaarden kunnen hebben opgenomen dat hij dan van de koop wil afzien. Wanneer er meer vraag is naar huizen dan er aanbod is, dan zal een koper vaak eieren voor zijn geld kiezen. Deze druk, die de verkoper op de koper uitoefent, mag. Een notaris is echter onafhankelijk en mag geen druk uitoefenen om bij hem/haar een akte te laten passeren.
Partijen kunnen ook gezamenlijk afspreken dat de verkoper de notariële kosten voor zijn rekening neemt. Meestal betaalt de verkoper dan ook de verschuldigde overdrachtsbelasting ('kosten verkoper' of 'vrij op naam'). Ook dan is de keuze van de notaris in principe aan de koper.
In het bovengenoemde voorbeeld kan een koper besluiten om toch de akte van levering bij de door de verkoper aangewezen notaris te laten passeren. De hypotheekakte, die gewoonlijk direct daarna wordt getekend, kan de koper ook bij een andere notaris laten passeren. Dat is immers een zaak tussen koper (geldlener) en hypotheekverstrekker. |