De Zaak: stiefzoon
De zaak: een vrouw is overleden. Er is een testament. Bij het opstellen daarvan benoemde zij haar toenmalige echtgenoot tot haar enige erfgenaam. Jaren later is het stel gescheiden. De zoon van haar voormalige partner, haar stiefzoon, maakt nu aanspraak op haar erfenis. Terecht of niet?
In het testament van de vrouw staat dat, mocht haar echtgenoot al zijn overleden of de erfenis verwerpen, de erfenis gaat naar 'de zoon van mijn echtgenoot'. De broer en zus van de vrouw stellen echter dat dit door de echtscheiding is komen te vervallen. Bovendien had de vrouw sinds de scheiding geen contact meer met de stiefzoon.
Het oordeel: volgens de rechtbank blijkt uit het testament duidelijk dat het destijds de bedoeling was dat haar erfenis naar haar toenmalige partner zou gaan. Dat de erfenis subsidiair naar 'de zoon van mijn echtgenoot' zou gaan, geldt alleen als zij nog met haar ex getrouwd zou zijn. Bovendien wordt de stiefzoon niet bij naam genoemd in het testament. De rechtbank vond het ook van belang dat de vrouw ten tijde van haar overlijden al 22 jaar geen contact meer had gehad met de stiefzoon.
Tip van de notaris: zonder testament zijn stiefkinderen geen erfgenaam. Wil je dat jouw stiefkinderen wel iets krijgen? Dat kun je regelen door ze in jouw testament op te nemen. In deze zaak had de vrouw onenigheid kunnen voorkomen door na de echtscheiding een nieuw testament op te laten stellen.
Meer weten over wat je in een testament voor (stief)kinderen kunt regelen? Bekijk dan onze speciale pagina over dit onderwerp.
